Kirlenmiş hayatların, çamurlarından gözüm görmez oldu. Oyuncak edilenleri, oyuncak edenleri, sevmenin bedelini yeşil tarlaları unutarak ödedim. Saflığımın kırıntılarını göz yaşlarımla gömerken toprağa, dalga geçti gök yüzü gürleyerek.

Sevgiyi uğurladım son trenle geri dönmesin diye. Birliklerimden güçsüzlük doğduğunu fark ettim birlikte olduklarımla. Tükenmiş hayatların arzularında, kendine zincir vurumayanlara aşık oldum. İçinde ki ateşi başkalarıyla söndüren binlerce kişiden, en parlağını seçtim kendime.

Bitmişliğimin dansını panayır ateşinin etrafında yaptım. Dalgalar kıyaya gelirken, masumluğum boğuldu derinlerde. Kaybettim her şeyi ve her olmuşlukları. Yalanlarımla yıkandım kirlendiğimde. Birlikte olduklarımın nefeslerini ezberlemeye çalışan burnum, şaşırdı. Yalanlarla gerçek öyle bir birleşti ki, ayırt edilemez oldu.

Onlarca ten geçti elde ettiklerimin üzerinden. Onlarca duyu kazandılar küçük hayatlarında. Kendi arzularını bastıramayışlarının acısını birbirlerinden çıkartı p, övündüler farklı tenlerle geçen gecelerle.

Nefret kabardı damarlarımda, söndürdüm. Gecenin yıldızlarına armağan ettim öfkemi. Kusmam çok daha kötü olurdu. Burnumdan bile çıkardı öfkem ve nefretim. Yıldızlar aldı onları. Bastırı p söndürdüler. Bazıları o kadar güçlüydü ki, dayanamadı sahip olan yıldız. Kaydı.

Tiksintinin gırlağımdan yukarıya tımanışını hayal etmedim, yaşadım. Yüzlerine gülmekten bıkmışlıkların çaresizliğinde, konuştum üzerinde. Hoşnut olmadıklarını bile bile yaşadım.

Kayıtsızlığı sınırdışılığında yanan insanlar. Seferini bitirememiş ömürlerin düşmaları olurlar haklılıklarıyla. Tarlalarda, şehirlerde, sokaklarda ve evlerde seslenirler zehirlerine. Yavaş yavaş boşalttılar zehirlerini onlardan olmayanların, ‘ olmalılar’ ında.

Yıllık hayatların ömürleri yaşar içeride, dokunma !

Kalbimin çalgısını kırdım, geçmişimde. Öyle bir kırdım ki o aleti, bird aha kimse toplaryamadı. Toparlamayı hak bile etmediler. Bein hak ettiklerini düşünen küçük yaratıkları almadım içeriye . kırık parçalar güçsüzdüler belki ama, öldürürdü onları.

Güneş batarken izledim renkleri. Her şeyin pembeye dönüşünü ve bird aha doğmayacakmışcasına yok oluşunu güneşin. Neler yitip gitti akyonusun ortasında ki bedenimden hayal edemedim. Gücüm yetmedi göz yaşlarına. Hıçkırıklar taçlandırdı geceleri. Onurlandırdılar iç çekişlerimle. Tenim yandı hırsı alevi ile. Hiç bir şey çözüm olamadı krizlerime. Sık ve yoğun krizlerimden başımı kaldıramadım.

Kırmızlıkta kayboldu ateş. Ambülans sesleri kesti kulaklarımızı, gözlerimizi. Çocukların çığlıkları doldurdu dört bir yanı gürleyerek.

Sigaralarım bitti, izmaritlerin dünyasını öğrendim.

Bir sokak çalgıçısının, sözsüz şiirinde kayboldum bulmak için seni. Belki kurtulmuşsundur diye çamurlarından, eve gittim. Mumlar yaktım umut anlamına gelen. Pencereyi kapattım, perdeyle birlikte. Hani olurda gelirsen, uçup gitmeyi düşleme diye. Kabul ettim seni bütün çitlerin ötesinde kabullenerek oluşumunu. Aktım her bir zerrene ve sevdim benden once başkalarının da sevdiği tenini. Ö ptüm daha once kimsenin ö pmediği kadar temizce seni. Bitmişliğinin kanıtını vurmadım yüzüne iyice bitme diye. Gel dedim beklerim ben seni. Birlikte oluşumuz yakar belki anıları. Siler geçmişte ki gökyüzü renklerini. Bir dansın yarım kalan adımında aradım seni, belki kalmışsındır diye.İç çekişlerinle doldurdum geceyi. Sevişmelerinin hatrına.


Kelebek kanatlarında, günahın kırıntıları.
Uçup serptin üzerime.
Nimetten saydım hepsini.
Açlığımı giderme isteğimle buluştum özleminde.
Rüzgar gülü döner, zaman söner.
Seni gözlerini dikersin bana
Saçlarının ardından
Biter, gider geçmiş
Gelecek, donar, yazılamaz
Kalbin atar boş ruhuma yakın
Gitmeye meyilli ayakların
Yanımda ..
Duman sarar yatağı
Buluruz dumanaltı mutluluğu
Neşe sanarız.
Sar baştan


Hiçliğin başlangıcında bağdaş kurup oturduk.




Yazarken : Pj Harvey - Tom York ~ This mess we're in